RSS Feed

Η Λυσεργικη Διαθεση Των Spacemen 3

Posted on

 

Sound Of Confusion

Sound Of Confusion

1. Αρχικα, στην Glass Records

Φορμαριστηκαν το 1982 και χρειαστηκε να περασουν τεσσερα ολοκληρα χρονια για να γνωρισει ο κοσμος ενα ολοκληρωμενο δειγμα της δουλειας τους. Ο πρωτος δισκος των Spacemen 3 – περι αυτων ο λογος – με τον τιτλο Sound Of Confusion κυκλοφορησε το 1986 απο την GlassRecords. Στο εξωφυλλο, το γκρουπ φωτογραφιζεται οπως οι Velvet Underground καποια χρονια νωριτερα. Σε αντιθεση ομως με τους Velvets που καταγονταν απο τα σκληρα και βρωμικα καταγωγια της Νεας Υορκης, οι Spacemen 3 ηταν Αγγλοι, συγκεκριμενα απο το Rugby.

Ο κιθαριστας Peter Kemberεγινε γνωστος με το ψευδωνυμο Sonic Boom. Ο δευτερος κιθαριστας Jason PearceJason Spaceman) ανελαβε παραλληλα και τα φωνητικα. Απο το ψευδωνυμο Bassman γινεται αντιληπτο πως ο Pete Bain ειχε την επιβλεψη του μπασου, ενω ο Natty Brooker πηρε τη θεση του Tim Morris πισω απο τα τυμπανα και οι Spacemen 3 κυκλοφορησαν το Sound Of Confusion, ενα ενδιαφερον κραμμα garage και space στοιχειων, που γινεται αντιληπτο απο το εναρκτηριο «Losing Touch With My Mind». Τα τυμπανα δεν ειναι παρα μονον η κασα και τα βαθια, που κρατουν ρυθμο (σαν αλλος μετρονομος) και διανθιζονται απο ντεφι.

Γενικοτερα, δεν υπαρχουν τυμπανιστικα γεμισματα στην μουσικη των Spacemen 3, ο ντραμιστας δεν ρολαρει ποτε, παιζει παντοτε μονολιθικα, οπως το ρυθμικο κουτι των Suicide. Με σχεδον απαραβατο κανονα τον μουσικο Μινιμαλισμο, δεν ανακαλυπτει ο ακροατης τιποτα το περιττο στο Sound Of Confusion. Ολα βρισκονται σε πληρη αρμονια. Σε συνδυασμο με τις επαναλαμβανομενες μπασογραμμες, τα χαοτικαfuzzdrone κιθαριστικα περασματα και το echo στα soft φωνητικα, το γκρουπ δημιουργει με χαρακτηριστικη ανεση εκεινες τις κιθαριστικες υπνωτικες παρεμβασεις των Velvet Underground που γινονται αντιληπτες στο «Hey Man», στο οκταλεπτο «Rollercoaster«(των 13th Floor Elevators), στο εξαιρετικο «Mary Anne» (μ’ εκεινα τα υπογεια flanger περασματα) και στο «Little Doll» (των Stooges). Το «2:35» φλερταρει, σε καποια σημεια, εντονα με το χαος και το τονικα δυσοιωνο αριστουργημα «O.D. Catastrophe» συνοψιζει με τον καλυτερο τροπο ολοκληρη την πρωτη εποχη των Spacemen 3.

Αν και η πρωτη εντυπωση που αναδυει η προσπαθεια τους, ηθικα ερχοταν σε αντιδιαστολη με την Dream Pop, ωστοσο, θα μπορουσε ευστοχα να ισχυριστει κανεις πως, ηχητικα, το γκρουπ αποτελει «κολωνα» του Shoegaze κινηματος που λιγο αργοτερα θα σαρωνε τη Βρετανια. Και αυτο οφειλεται περισσοτερο στο noise παραλυτικο υποβαθρο τους.

Το οτι στο δευτερο album τους, το Perfect Prescription (ξανα απο την Glass Records), κινουνται σε περισσοτερο μελωδικες φορμες δεν αναφαινεται μονο απο το χαρακτηριστικο riff του εναρκτηριου «Take Me To The Other Side» (αντιθετα, αυτο το track ειναι ο μοναδικος ηχητικος συνδεσμος με το προηγουμενο LP), αλλα απο τα εγχορδα στο – space αισθητικης – δεκαλεπτο «Ecstasy Symphony» και τα πνευστα του «Feel So Good», απο την ακουστικη νηνεμια του «Walkin’ With Jesus», την σχεδον απαγγελια του «Ode To Street Hassle» και τα βρωμικα, υποχθονια και μετεωρα wah wah του «Things ‘ll Never Be The Same». Το Perfect Prescription, διαφορετικο απο το Sound Of Confusion, ειναι ενα εξαιρετικο album που καταφερνει να συγκεντρωσει εναν πρωτο – αλλα οχι αμελητεο – πυρηνα οπαδων γυρω απο το γκρουπ. Ο Natty Brooker εχει αποχωρησει και στη θεση του ερχεται ο Rosco (κατα κοσμον Sterling Roswell).

Το τελευταιο LP τους στην Glass θα ειναι το Performance (ζωντανα ηχογραφημενο στο Αμστερνταμ), ενας δισκος με επτα tracks παιγμενα στο υπνωτικο κλιμα των συναυλιων τους.

2. Υστερα, Στη Fire RecordsPlaying With Fire LP

Το 1988, ομως, οι Spacemen 3 αφηνουν τη Glass και υπογραφουν στη Fire Records. Στο τελος της χρονιας, το γκρουπ κυκλοφορει το single που θα εκτιναξει την φημη του. Ειναι το «Revolution», ενα μουσικο κομματι με διαφορετικες ηχητικες συνιστωσες. Απο τη μια ο επιθετικος ηχος του Detroit στα τελη των ’60’s με αρχες των ’70’s και απο την αλλη ο στρωτος minimal ηχος των Hawkwind. Πλαισιωμενο απο τα «Che» (που αποτελει τρομερη διασκευη στο classic των Suicide)και «May The Circle Be Unbroken», το single θα προκαλεσει παταγο στη δισκογραφια.

Το Playing With Fire LP της επομενης χρονιας θα βασιστει σε αυτα ακριβως τα προτυπα. Το μελωδικο «Honey» με τις αναστροφες ταινιες, το «Come Down Softly To My Soul» με τα μελωδικα space κιθαριστικα τσιμπηματα, το αφαιρετικο οκταλεπτο «How Does It Feel?«, το λυσεργικο «I Believe It», φυσικα τα ασυλληπτα «Revolution«και «Suicide» (αυτο το τελευταιο, ως φορο τιμης στο Νεοϋορκεζικο ντουετο που αποτελεσε υπερτατη επιρροη), το γαληνιο «So Hot (Wash Away All Of My Tears)». Το Playing With Fire αποτελει την κορωνιδα της δημιουργιας του γκρουπ και η επιτυχια του θα αναγκασει την εταιρια τους να κυκλοφορησει ολα τα προηγουμενα album τους.

Οπως συνηθιζεται, ομως, η επιτυχια σερνει μαζι της και πολλα προβληματα. Οι τεταμενες σχεσεις μεταξυ των δυο κινητηριων μοχλων του συγκροτηματος, του Sonic Boom και του Jason Pierce, οδηγει τον πρωτο να κυκλοφορησει ενα προσωπικο 12ιντσο στη Silvertone (το «Angel«) και λιγο αργοτερα το solo album με τον τιτλο Spectrum.

Το 12ιντσο του γκρουπ «Hypnotized/Just To See You Smile/The World Is Dying», προδιαθετει για ενα εξαιρετικο επερχομενο album.

Το πολυαναμενομενο Recurring LP του 1991, λοιπον, ειναι το τελευταιο album των Spacemen 3. Και απο το εντεκαλεπτο εναρκτηριο «Big City (Everybody I Know Can Be)», καταλαβαινει κανεις πως κατι δεν παει καλα με τον ηχο τους. Προσεγγιζουν περισσοτερο τις χορευτικες mainstream φορμες της εποχης (πραγμα οχι απαραιτητα ασχημο, σιγουρα ομως μακρια απο το υφος τους). Στο ιδιο στυλ ακολουθουν τα «Why Couldn’t I See» και «I Love You«, ενω οι αλησμονητες υπνωτικες φορμες επανερχονται καθε τοσο σ’ αυτον τον δισκο που μαλλον χαρακτηριζεται απο μια δυσαρμονια. Το τελος ειχε προαναγγελθει.

Ο Sonic Boom ακολουθει solo καριερα και ο Jason Pierce φορμαρει τους εξαιρετικους Spiritualized. Και ο ηχος αυτων των τελευταιων ειναι λαξευμενος πανω στα προτυπα (αφαιρετικη διαθεση, ανοιχτο echo, space στοιχεια, κιθαριστικα drones) των Spacemen 3, μιας μπαντας πουαποτελεσε ενα απο τα independent φαινομενα της μουσικης της δεκαετιας του 1980. Καθυποταξαν την κιθαριστικη επιθετικοτητα των γκρουπς του Detroit και την προσαρμοσαν αριστα σε μια υπνωτικη και αφαιρετικη μινιμαλιστικη φορμουλα, διανθιζοντας το αποτελεσμα με μια σειρα διαστημικων ηχων.

Ισως, τωρα, μεσω των Spiritualized ενα μικρο μερος της χαρης τους να διασωζεται και σημερα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: